ALMECH · ul. Tarnobrzeska 11, 26-600 Radom tel.: (+48) 48 385-51-99 · biuro@almech2.pl

Kompendium materiałowe · druty sprężynowe

Druty do produkcji sprężyn.
Materiały, klasy,
normy, dane.

Kompletny przewodnik materiałowy dla konstruktorów i inżynierów — od chemii i właściwości mechanicznych drutu, przez tablice wytrzymałości na rozciąganie i tolerancje wymiarowe, po dobór gatunku do warunków pracy sprężyny. Oparty na normach EN 10270-1, EN 10270-3, ISO 6931-1, EN 10088-1/3 oraz EN 12166.

7 norm materiałowych
25+ gatunków drutu
ø 0,1–6 mm zakres średnic

Trzy parametry definiują materiał

3

Norma odniesienia · klasa wytrzymałościowa · średnica nominalna — te trzy elementy razem jednoznacznie precyzują wszystkie właściwości drutu.

Spis treści
Normy w zakresie EN 10270-1 EN 10270-2 EN 10270-3 ISO 6931-1 EN 10088-1/3 EN 12166 EN 12163

Dlaczego dobór drutu decyduje o trwałości sprężyny?

Najlepiej zaprojektowana sprężyna nie spełni swojej funkcji, jeśli wykonana zostanie z niewłaściwego drutu. Dobór materiału to nie kwestia drugorzędna — to fundament, na którym opiera się cała wytrzymałość zmęczeniowa, odporność korozyjna, stabilność wymiarowa i powtarzalność charakterystyki sprężyny w całym jej cyklu życia.

System norm europejskich i międzynarodowych pozwala precyzyjnie zdefiniować materiał sprężyny w sposób jednoznaczny i powtarzalny — niezależnie od producenta drutu. Kluczowe są trzy elementy: norma odniesienia (np. EN 10270-1), klasa wytrzymałościowa (np. SH, DH) i średnica nominalna z odchyłkami. Te trzy parametry razem precyzują wszystkie istotne właściwości mechaniczne, chemiczne i powierzchniowe drutu.

Wybór odpowiedniego materiału zależy od kilku czynników: charakteru obciążenia (statyczne czy dynamiczne), środowiska pracy (korozja, temperatura, wymagania higieniczne), poziomu naprężeń roboczych oraz budżetu przewidzianego na element. To kompendium prowadzi przez wszystkie standardowe klasy drutu sprężynowego stosowane w Europie — wraz z konkretnymi danymi liczbowymi, obszarami zastosowań i ograniczeniami.

Dwie kategorie obciążeń wg EN 10270-1

Norma rozróżnia dwa podstawowe rodzaje pracy sprężyny, które determinują wybór klasy drutu: obciążenie statyczne lub rzadko zmienne (litera S) oraz obciążenie dynamiczne, częste lub przeważająco zmienne (litera D). To pierwsze rozróżnienie, jakie konstruktor musi wykonać przed wyborem konkretnej klasy. Wymagania jakościowe — szczególnie dotyczące defektów powierzchniowych i odwęglenia — są dla klas dynamicznych istotnie bardziej rygorystyczne.

S Obciążenie statyczne

Sprężyna pracuje pod stałym lub rzadko zmiennym obciążeniem. Typowe aplikacje: zamknięcia, dociski, mechanizmy włącz-wyłącz, sprężyny ustawiające pozycję. Wymagania powierzchniowe drutu są umiarkowane, ponieważ inicjacja pęknięć zmęczeniowych nie stanowi krytycznego zagrożenia.

D Obciążenie dynamiczne

Sprężyna pracuje w cyklicznym obciążeniu (powyżej 10⁵ cykli). Typowe aplikacje: zawory silnikowe, zawieszenia, mechanizmy powtarzalne. Wymagana wyższa jakość powierzchni drutu, ograniczone odwęglenie, większe wskaźniki zwijania, większy promień gięcia.

Mapa norm materiałowych dla drutów sprężynowych

Europejski i międzynarodowy system normalizacyjny dzieli druty sprężynowe na trzy główne grupy materiałowe — stal niestopowa patentowana ciągniona na zimno, stal hartowana i odpuszczana w oleju oraz stal nierdzewna — każda z własną normą. Dodatkowo dla zastosowań specjalnych stosuje się stopy miedzi objęte serią EN 12000. Międzynarodowe odpowiedniki tych norm znajdują się w seriach ISO 8458 (stale węglowe) i ISO 6931 (stale nierdzewne).

Stale węglowe — druty sprężynowe

EN 10270-1

Drut sprężynowy patentowany ciągniony na zimno

Norma europejska dla drutów ze stali niestopowej, patentowanych i ciągnionych na zimno, o przekroju okrągłym. Obejmuje aplikacje statyczne i dynamiczne. Wprowadza klasy: SL (niska wytrzymałość, statyczne), SM (średnia, statyczne), SH (wysoka, statyczne), DM (średnia, dynamiczne), DH (wysoka, dynamiczne).

EN 10270-2

Drut hartowany i odpuszczany w oleju

Norma dla drutów ze stali niestopowych lub stopowych (z dodatkiem Cr, V, Si), hartowanych i odpuszczanych w oleju. Klasy: FDC/FDCrV/FDSiCr (statyczne), TDC/TDCrV/TDSiCr (średnio zmęczeniowe), VDC/VDCrV/VDSiCr (wysokie zmęczeniowe, np. sprężyny zaworowe).

ISO 8458-1

Wymagania ogólne dla drutów sprężynowych

Międzynarodowy odpowiednik części ogólnych EN 10270 — definicje, metody pobierania próbek, sposób oznakowania opakowań oraz wymagania dotyczące dokumentów kontrolnych dla stalowego drutu sprężynowego o przekroju okrągłym.

ISO 8458-2 / 8458-3

Odpowiedniki EN 10270-1 i EN 10270-2

ISO 8458-2 dotyczy drutów ciągnionych na zimno ze stali niestopowej; ISO 8458-3 — drutów ze stali węglowej i niskostopowej hartowanych i odpuszczanych w oleju. Stanowią międzynarodowe lustro norm europejskich serii EN 10270.

Stale nierdzewne — druty sprężynowe

EN 10270-3 / ISO 6931-1

Drut ze stali nierdzewnej do sprężyn

Normy definiujące gatunki, skład chemiczny i właściwości mechaniczne drutów nierdzewnych. Główne gatunki sprężynowe: 1.4310 (AISI 302), 1.4401 (AISI 316), 1.4568 (AISI 631, 17-7PH), 1.4301 (AISI 304), 1.4539 (904L). Klasy wytrzymałościowe NS (normal strength) i HS (high strength).

EN 10088-1 / EN 10088-3

Stale nierdzewne — wykaz i półwyroby

EN 10088-1 to wykaz gatunków stali odpornych na korozję (skład chemiczny, oznaczenia). EN 10088-3 określa warunki techniczne dostawy półwyrobów, prętów i drutów ze stali nierdzewnej do zastosowań ogólnych — także w stanie wyżarzonym i półtwardym.

Druty i pręty ze stopów miedzi

EN 12166

Miedź i stopy miedzi — drut

Norma określająca skład, właściwości i tolerancje drutu ze stopów miedzi do zastosowań ogólnych — w tym produkcji sprężyn i elementów łączeniowych. Standardowe gatunki sprężynowe: CW451K (CuSn4), CW452K (CuSn6), CW453K (CuSn8) — brązy cynowo-fosforowe.

EN 12163

Miedź i stopy miedzi — pręt

Norma siostrzana dla EN 12166 obejmująca pręty (okrągłe, kwadratowe, sześciokątne, ośmiokątne) ze stopów miedzi do zastosowań ogólnych. Stosowana dla większych przekrojów elementów sprężynujących, gniazd i prowadnic.

Drut patentowany ciągniony na zimno — pięć klas

Drut sprężynowy wg EN 10270-1 jest najpowszechniej stosowanym materiałem do wytwarzania sprężyn. Proces produkcji obejmuje patentowanie (obróbka cieplna tworząca strukturę perlityczną) oraz ciągnienie na zimno, które poprzez umocnienie odkształceniowe podnosi wytrzymałość mechaniczną. Norma wprowadza pięć klas różniących się wytrzymałością na rozciąganie i wymaganiami jakościowymi:

SL

Statyczna niska

Niskie obciążenia statyczne, ekonomiczne aplikacje

SM

Statyczna średnia

Średnie obciążenia statyczne, rzadkie zmęczenie

SH

Statyczna wysoka

Wysokie naprężenia statyczne, najpowszechniejszy wybór

DM

Dynamiczna średnia

Średnie obciążenia dynamiczne, wyższa jakość powierzchni

DH

Dynamiczna wysoka

Wysokie obciążenia dynamiczne, najlepsza jakość powierzchni

Skład chemiczny stali wg EN 10270-1

Wszystkie klasy oparte są na stali węglowej o zbliżonym składzie; klasy DM i DH mają zaostrzone limity fosforu i siarki, co bezpośrednio przekłada się na czystość metalurgiczną i odporność zmęczeniową:

Skład chemiczny, % masy — EN 10270-1:2011
KlasaCSiMnP max.S max.Cu max.
SL0,35–1,000,10–0,300,40–1,200,0350,0350,20
SM0,35–1,000,10–0,300,40–1,200,0350,0350,20
SH0,35–1,000,10–0,300,40–1,200,0350,0350,20
DM0,45–1,000,10–0,300,40–1,200,0200,0250,12
DH0,45–1,000,10–0,300,40–1,200,0200,0250,12

Dla średnic ≥ 1,6 mm drut może być dostarczany z materiału patentowanego lub niepatentowanego ołowiem. Niższe limity P i S w klasach dynamicznych ograniczają wtrącenia niemetaliczne — najczęstsze inicjatory pęknięć zmęczeniowych.

Zastosowanie poszczególnych klas

Obszary zastosowań wg charakteru obciążenia
KlasaCharakter pracyTypowe zastosowanie
SLNiskie statyczneSprężyny naciskowe, naciągowe i skrętne pod niskimi naprężeniami statycznymi
SMŚrednio-wysokie statyczneNaprężenia średnio-wysokie statyczne lub rzadko dynamiczne
DMŚrednio-wysokie dynamiczneObciążenia dynamiczne; także kształtki drutowe wymagające ostrego gięcia
SHWysokie statyczneWysokie naprężenia statyczne lub umiarkowanie dynamiczne
DHWysokie dynamiczneWysokie naprężenia statyczne i średnie poziomy obciążeń dynamicznych

Wytrzymałość na rozciąganie Rm — wybrane średnice

Wytrzymałość na rozciąganie drutu spada wraz ze wzrostem średnicy — to konsekwencja malejącego stopnia umocnienia odkształceniowego przy ciągnieniu grubszych przekrojów. Poniżej reprezentatywny wycinek danych z EN 10270-1:2011 (zakres Rm w MPa dla danej średnicy):

Wytrzymałość na rozciąganie Rm [MPa] wg EN 10270-1:2011
Średnica d [mm]SLSM / DMSH / DH
0,95 < d ≤ 1,001720–19701980–22202230–2470
1,40 < d ≤ 1,501600–18401850–20802090–2310
1,90 < d ≤ 2,001520–17501760–19701980–2200
2,80 < d ≤ 3,001410–16201630–18301840–2040
3,80 < d ≤ 4,001320–15201530–17301740–1930
4,75 < d ≤ 5,001260–14501460–16501660–1840
5,60 < d ≤ 6,001210–13901400–15801590–1770

Powyższe wartości to wycinek tablic EN 10270-1; pełna norma obejmuje szerszy zakres średnic. Minimalne przewężenie przekroju po zerwaniu (Z) wynosi 40% do ø 3,8 mm i 35% w zakresie 3,8–6,0 mm. ALMECH dobiera dokładną klasę i średnicę do obliczonego naprężenia roboczego sprężyny.

Zakres temperatur pracy stali EN 10270-1

Stal patentowana ciągniona na zimno bardzo dobrze radzi sobie w niskich temperaturach (do ok. −80°C), natomiast powyżej +80°C zaczyna ulegać relaksacji — stopniowemu spadkowi siły sprężyny pod stałym ugięciem. Dla wyższych temperatur wybiera się drut hartowany w oleju (EN 10270-2) lub stale nierdzewne (EN 10270-3):

−80°C dolna granica
+80°C zalecane max.
+150°C absolutne max.

Każdy gatunek z tego kompendium produkujemy seryjnie

ALMECH realizuje sprężyny w oparciu o wszystkie wymienione tu normy materiałowe, dobierając gatunek drutu indywidualnie do specyfikacji każdego klienta. Drut pochodzi wyłącznie od zweryfikowanych, czołowych dostawców europejskich — z każdorazową kontrolą zgodności z normą odniesienia.

ZAPP Suzuki Garphyttan Bekaert KOS DWK Trafileria Lecchese

7

Norm materiałowych
w zakresie produkcji

25+

Gatunków drutu
w bieżącej produkcji

3.1

Świadectwa hutnicze
wg EN 10204 — na życzenie

3 × ISO

Certyfikowane systemy
zarządzania

Druty ze stali nierdzewnej do sprężyn

Stale nierdzewne to kluczowy materiał dla sprężyn pracujących w środowiskach agresywnych korozyjnie, w przemyśle spożywczym, medycznym, chemicznym oraz wszędzie tam, gdzie wymagana jest higiena lub odporność na czynniki atmosferyczne. Normy EN 10270-3, ISO 6931-1 oraz EN 10088-1/3 definiują gatunki, skład chemiczny i właściwości mechaniczne tych drutów.

Skład chemiczny gatunków sprężynowych (EN-ISO 6931-1)

Stale sprężynowe nierdzewne to przede wszystkim gatunki austenityczne (umacniane zgniotem) oraz precypitacyjnie utwardzane. Skład chemiczny decyduje o odporności korozyjnej i osiąganej wytrzymałości:

Skład chemiczny, % masy — analiza wytopu wg EN-ISO 6931-1
NumerOznaczenieAISICCrNiMoInne
1.4310X10CrNi18-83020,05–0,1516,0–19,06,0–9,5≤ 0,80N ≤ 0,10
1.4301X5CrNi18-10304≤ 0,0717,5–19,58,0–10,5N ≤ 0,10
1.4401X5CrNiMo17-12-2316≤ 0,0716,5–18,510,0–13,02,00–3,00N ≤ 0,10
1.4568X7CrNiAl17-7631≤ 0,0916,0–18,07,0–8,5Al 0,70–1,50
1.4539X1NiCrMoCu25-20-5904L≤ 0,02019,0–22,023,5–26,04,0–5,0Cu 1,2–2,0

Charakterystyka i dobór gatunku

Właściwości użytkowe gatunków nierdzewnych
NumerAISICharakterystyka i typowe zastosowanie
1.4310302Najpopularniejsza austenityczna stal sprężynowa; dobry kompromis ceny i właściwości; dostępna w klasach NS i HS
1.4301304Standard ogólnoprzemysłowy; niższa wytrzymałość niż 1.4310, lepsza spawalność i formowalność
1.4401316Z dodatkiem molibdenu; zwiększona odporność na chlorki — woda morska, środowisko medyczne i spożywcze
1.4568631Stal precypitacyjnie utwardzana (17-7PH); wysoka wytrzymałość po obróbce cieplnej już po zwinięciu sprężyny; praca do ok. +300°C
1.4539904LWysokostopowa, bardzo wysoka odporność na kwasy i chlorki; aplikacje chemiczne o najwyższych wymaganiach

Wytrzymałość na rozciąganie drutu nierdzewnego (EN-ISO 6931-1)

Podobnie jak w stali węglowej, wytrzymałość spada ze wzrostem średnicy. Gatunki w wariantach NS (normal strength) i HS (high strength) — drut HS osiąga wyższe Rm przy tej samej średnicy. Reprezentatywny wycinek danych:

Wytrzymałość Rm [MPa] drutu sprężynowego nierdzewnego
Średnica d [mm]1.4310 (302 NS)1.4310 (302 HS)1.4401 (316)1.4301 (304 HS)
d ≤ 0,202200–25302350–27101725–19902150–2300
0,50 < d ≤ 0,652000–23002150–24801625–18701950–2130
1,00 < d ≤ 1,251850–21302000–23001550–17901750–1990
2,00 < d ≤ 2,501650–19001750–20201350–15601550–1760
3,00 < d ≤ 3,501550–17901650–19001250–14401450–1640
5,00 < d ≤ 6,001400–16101500–17301150–13301350–1500

Powyższe wartości to wycinek tablic EN-ISO 6931-1. Powierzchnia drutu nierdzewnego dostępna w wykończeniach: powlekana mydłem (S-Co), ulepszona do zwijania (SS-Co/S-Co+), jasna (bright), polerowana, niklowana matowa lub jasna.

ISO 6931-1 — ewolucja oznaczeń

Norma ISO 6931-1 zachowuje listę gatunków znaną z EN 10270-3, ale uzupełnia europejskie numery materiałów (1.4310 itd.) o międzynarodowe numery referencyjne zawierające również numer AISI. Ta zmiana ułatwia identyfikację gatunków w obrocie międzynarodowym. Skład chemiczny określany jest w odniesieniu do EN 10088-3, co przy precyzyjnym zamówieniu warto wskazać wprost.

Sprężyny ze stopów miedzi — gdy stal nie wystarcza

Choć stal jest podstawowym materiałem sprężynowym, w wielu aplikacjach niezbędne stają się druty ze stopów miedzi. Powody są trzy: niemagnetyczność (urządzenia precyzyjne, sprzęt pomiarowy, MRI), przewodność elektryczna (styki, elementy obwodów prądowych) oraz odporność korozyjna w środowiskach, w których nawet stale nierdzewne nie wystarczają (woda morska, niektóre kwasy).

Standardowe gatunki sprężynowe ze stopów miedzi wg EN 12166
OznaczenieSymbolSkład orientacyjnyZastosowanie
CW451KCuSn4Cu + ~4% Sn + 0,01–0,35% PSprężyny niemagnetyczne, styki elektryczne; ekonomiczny brąz cynowo-fosforowy
CW452KCuSn6Cu + ~6% Sn + PStandardowy brąz sprężynowy; doskonała odporność korozyjna i właściwości sprężyste
CW453KCuSn8Cu + ~8% Sn + PWyższa wytrzymałość; sprężyny pod większymi obciążeniami
CW101CCuBe2Cu + ~1,8–2,0% BeBeryl-miedź; ekstremalna wytrzymałość, znakomite właściwości sprężyste, niemagnetyczność; aplikacje precyzyjne

Trzy zalety stopów miedzi w sprężynach

Niemagnetyczność: brązy nie zaburzają pól magnetycznych — niezastąpione w urządzeniach MRI, kompasach, sprzęcie pomiarowym, niektórych aplikacjach lotniczych. Przewodność elektryczna: stosowane jako sprężyste styki, łączniki i elementy w obwodach prądowych. Odporność korozyjna: w wodzie morskiej, parach soli i niektórych kwasach brązy sprężynowe wykazują żywotność znacznie większą niż stale nierdzewne. Kompromisem jest cena (3–5× wyższa niż stal sprężynowa) oraz niższe wartości graniczne wytrzymałości — co prowadzi do większych wymiarów sprężyny przy zadanej sztywności.

Wykończenie powierzchni drutu i sprężyny

Druty stalowe — ze stali węglowych i nierdzewnych — mogą być dostarczane z różnymi powłokami powierzchniowymi, które pełnią funkcje zabezpieczające, smarne lub estetyczne. Wybór powłoki wpływa zarówno na technologię zwijania sprężyny, jak i na jej trwałość w środowisku roboczym. EN 10270-1 normuje powłoki podlegające standaryzacji:

Powłoki normowane wg EN 10270-1
PowłokaSymbolOpis
FosforanowaniephWarstwa fosforanu na powierzchni; ułatwia ciągnienie i zwijanie, daje matowy szary wygląd
CynkowanieZPowłoka cynku — standardowe zabezpieczenie antykorozyjne
Cynk-aluminiumZAPowłoka Zn 95 / Al 5 (%) — istotnie wyższa odporność korozyjna niż czysty cynk
Miedziowanie cienkierdCienka warstwa miedzi, zwykle powłoka konwersyjna (reddish)
Miedziowanie grubeCuGruba, równomierna warstwa miedzi

Minimalna grubość powłoki cynkowej lub Zn-Al

Wymagana gęstość powierzchniowa powłoki rośnie wraz ze średnicą drutu — dla grubszych przekrojów warstwa musi być masywniejsza, by zapewnić tę samą ochronę. Wybrane wartości wg EN 10270-1 (wymagania w klasie C wg EN 10244-2:2009):

Minimalna gęstość powłoki Zn / Zn-Al [g/m²]
Średnica d [mm]Min. gęstość [g/m²]
0,20 ≤ d < 0,2520
0,50 ≤ d < 0,6035
1,00 ≤ d < 1,2060
1,40 ≤ d < 1,6570
2,15 ≤ d < 2,5085
2,80 ≤ d < 3,20100
3,80 ≤ d ≤ 6,00110

Odporność powłok w teście mgły solnej

Powłoka Zn-Al oferuje odporność korozyjną 2–3 razy wyższą niż czysty cynk w teście mgły solnej (NaCl) oraz w atmosferze SO₂. Poniższe dane wiążą wymaganą gęstość powłoki z czasem ekspozycji potrzebnym do osiągnięcia danej trwałości (dane orientacyjne):

Test mgły solnej — gęstość powłoki a czas ekspozycji
Powłoka cynkowa — ekspozycja [h]Gęstość Zn [g/m²]Powłoka Zn-Al — ekspozycja [h]Gęstość Zn-Al [g/m²]
4890120> 40
96125264> 75
144195312> 100
192240408> 125

Powłoki nakładane na gotową sprężynę

Oprócz powłok drutu, ALMECH oferuje wykończenia nakładane na gotowy wyrób — dla ochrony długotrwałej, estetyki lub funkcji specjalnych:

Powłoka a wytrzymałość zmęczeniowa

Powłoki galwaniczne mogą prowadzić do wodorokruchliwości drutu (hydrogen embrittlement) — dyfuzji wodoru atomowego w głąb stali podczas procesów elektrochemicznych. Wodór zmienia strukturę krystaliczną stali, czyniąc ją kruchą. Dla sprężyn poddanych wysokim naprężeniom dynamicznym konieczne bywa odprężanie wodorowe (baking) bezpośrednio po cynkowaniu — dotyczy to szczególnie stali o wysokiej wytrzymałości (klasy SH, DH, VD). ALMECH konsultuje konieczność tego procesu indywidualnie dla każdego zamówienia.

Jak dobrać drut do swojej aplikacji?

Wybór właściwego drutu sprężynowego nie musi być trudny — wystarczy konsekwentnie odpowiedzieć na kilka kluczowych pytań. Poniżej uproszczony przewodnik decyzyjny prowadzący konstruktora przez logikę doboru materiału:

Drzewo decyzyjne doboru materiału
PytanieWybór materiałowy
1. Czy środowisko jest korozyjne, spożywcze, medyczne lub atmosferyczne na zewnątrz?TAK → stal nierdzewna (EN 10270-3); NIE → kontynuuj
2. Czy sprężyna musi być niemagnetyczna lub przewodzić prąd?TAK → stopy miedzi (EN 12166 — CuSn4/6/8 lub CuBe2); NIE → kontynuuj
3. Czy temperatura pracy przekracza 80°C?do +200°C → EN 10270-2 (hartowany w oleju); do +300°C → stal nierdzewna 1.4568
4. Czy obciążenie jest dynamiczne (powyżej 10⁵ cykli)?TAK → klasy DM/DH (EN 10270-1) lub TD/VD (EN 10270-2)
5. Jaki jest poziom naprężeń roboczych?Wysokie → SH/DH lub VD; średnie → SM/DM lub TD; niskie → SL lub FD
6. Czy wymagana jest obróbka powierzchniowa?Cynkowanie / Zn-Al / niklowanie / chromowanie / powłoka proszkowa — wg środowiska
7. Czy wymagana jest dokumentacja materiałowa?TAK → certyfikat hutniczy 3.1 wg EN 10204 + świadectwo geometryczno-fizyczne partii

Co podać w zapytaniu materiałowym?

Aby otrzymać precyzyjną wycenę i uniknąć nieporozumień, w zapytaniu o sprężynę warto podać następujące informacje materiałowe (oprócz parametrów geometrycznych):

Pola zapytania materiałowego
PolePrzykład
Norma materiałowaEN 10270-1 · EN 10270-3 · EN 12166
Gatunek / klasaSH · DH · VDSiCr · 1.4310-HS · CW452K
Średnica nominalnad = 1,20 mm (z odchyłkami wg normy)
WykończenieFosforanowane / cynkowane / niklowane / bez powłoki
Dokument kontrolnyCertyfikat 3.1 wg EN 10204 — tak/nie
Środowisko pracyTemperatura, wilgotność, kontakt chemiczny, charakter obciążenia

Bezpłatne wsparcie techniczne ALMECH

W przypadku wątpliwości co do doboru materiału — szczególnie dla aplikacji nowych, niestandardowych lub o szczególnie wymagających warunkach pracy — warto skorzystać z konsultacji u producenta. Konstruktorzy ALMECH analizują warunki pracy sprężyny (obciążenie, środowisko, temperatura, oczekiwana trwałość) i proponują optymalny gatunek drutu wraz z klasą wytrzymałościową i ewentualną obróbką powierzchniową. Konsultacja jest bezpłatna i nie zobowiązuje do zakupu — wystarczy przesłać szkic, model 3D lub rysunek techniczny.

ALMECH — pełna paleta materiałów, jeden dostawca

Firma ALMECH z Radomia produkuje sprężyny w oparciu o wszystkie wymienione w tym kompendium normy materiałowe, dobierając gatunek drutu indywidualnie do specyfikacji każdego klienta. Od pierwszego prototypu dla działu R&D, przez krótkie serie dla producentów maszyn specjalistycznych, po wielomilionowe serie dla motoryzacji i AGD — ten sam standard jakości, terminowości i wsparcia technicznego.

Stale węglowe patentowane

EN 10270-1 / ISO 8458-2 — klasy SL, SM, SH, DM, DH

Stale hartowane w oleju

EN 10270-2 / ISO 8458-3 — FDC, FDCrV, FDSiCr, TDC, TDCrV, TDSiCr, VDC, VDCrV, VDSiCr

Stale nierdzewne

EN 10270-3 / ISO 6931-1 / EN 10088 — 1.4310, 1.4301, 1.4401, 1.4404, 1.4568, 1.4539

Stopy miedzi

EN 12166 / EN 12163 — CW451K (CuSn4), CW452K (CuSn6), CW453K (CuSn8), beryl-miedź

Zakres średnic drutu

ø 0,10 mm – ø 6,00 mm (cały zakres typowych zwijań na zimno)

Powłoki dostępne

Fosforanowanie, cynkowanie, Zn-Al, miedziowanie, niklowanie, chromowanie, powłoki proszkowe, olejowanie

Świadectwa materiałowe

Certyfikat hutniczy 3.1 wg EN 10204 — na życzenie dla każdej partii

Identyfikowalność

Pełna identyfikowalność partii drutu (heat number) — od materiału wsadowego do gotowej sprężyny

Współtwórca norm — nie tylko ich użytkownik

ALMECH jest aktywnym członkiem Stowarzyszenia Polskich Producentów Sprężyn (SPPS); jeden ze wspólników pełni funkcję delegata do spraw normalizacji i bierze czynny udział w pracach komitetów CEN, PKN i ESF nad najnowszymi normami sprężynowymi. Dzięki temu firma dostosowuje procesy produkcyjne i kontrolne do nadchodzących wymagań często z wieloletnim wyprzedzeniem — a klienci zyskują pewność, że ich sprężyny powstają zgodnie z najbardziej aktualnymi standardami branżowymi.

Masz projekt sprężyny? Skonsultuj materiał z nami.

Prześlij rysunek techniczny, model 3D lub szkic z głównymi wymiarami oraz opisem warunków pracy. Nasi konstruktorzy pomogą dobrać gatunek drutu, klasę wytrzymałościową i obróbkę powierzchniową — wraz ze wstępnymi obliczeniami wytrzymałościowymi. Odpowiedź zwykle jeszcze tego samego dnia roboczego.